Առակ Աղվեսն ու խաղողը

Աղվեսն ու խաղողը

Սոված աղվես մտնի պարտեզ… տեսնի խաղող, օխ… արևկող հակին ճիթեր՝ վերից կախ — կախ, այ թե կուտերաչքն էր տեսնում, դունչը չեր հասնում: Էստեղ պուպուզ էնտեղ կուկուզ էս վազի տակ, էն վազի մոտ, վերջն աչքե տես, բերնե կարոտ, խիստ սրտնեղած ելավ գնաց պարտեզից դուրս՝ հետն ասելով

— Մի խոսքով, լավ է տեսքով, բայց խակ է, կանաչ է, ուտելու բան չէ, բերանդ՝ ատամհարիք կստանաս: